Kwestie dowodowe.

Powód (wierzyciel)musi być w stanie wykazać, że roszczenie, ze wierzytelność której dochodzi pozwem, przysługuje mu. To na nim jako na wnoszącym powództwo o zapłatę będzie spoczywał ewentualny obowiązek wykazania tego a nie na pozwanym (dłużniku) że roszczenie powodowi nie przysługuje. Napisaliśmy "ewentualny obowiązek" gdyż w wielu sprawach sąd wydaje nakaz zapłaty nawet wówczas gdy powód nie przedstawił w pozwie niezbitych dowodów, czyli np. na podstawie niepodpisanych faktur które wystawił pozwanemu. Jeżeli pozwany nie wniesie sprzeciwu od nakazu zapłaty, wówczas nakaz stanie się prawomocnym i od tej chwili wierzyciel dysponuje niepodważalnym tytułem wykonawczym stwierdzającym, że należność przysługuje mu. Jednakże w przypadku gdy pozwany wniesie sprzeciw od nakazu zapłaty i np. zarzuci że faktury wystawione zostały bezpodstawnie, ze towar wyszczególniony na fakturach dołączonych do pozwu nie został dostarczony albo że usługi w nich wyszczególnione nie zostały wykonane, wówczas powód musi wykazać, że twierdzenie, zarzut pozwanego jest nieprawdziwe. Czyli, że towar została dostarczony, usługi zostały wykonane, zgodnie z umową pomiędzy powodem a pozwanym jako kontrahentami. Oczywiście to tylko przykład, tego typu spór może powstać np. w sprawie o zapłatę pożyczki, o zwrot zadatku, czy w przypadku innego rodzaju roszczenia. Generalnie więc liczą się w sądzie dowody. Dlatego, dokonując sprzedaży z odroczonym terminem zapłaty, udzielając pożyczki czy zawierając jakąkolwiek inną umowę w wyniku której pozostaje zobowiązanie po drugiej stronie, należy zadbać o to, aby wierzytelność była należycie udokumentowana, pisemnie uznana przez dłużnika. Czasem dużą wagą mają zeznania świadków, jednak pamiętajmy o tym, że sąd może ale nie musi dać im wiary a pozwany może powołać swoich świadków czy też "świadków" (którzy świadkami nie byli...).